MB9397 Novel's

"กูจะไปเอาเลือดชั่วมันออก" "ช่างมันเถอะ มันเป็นไม่ได้ตั้งใจหรอก อีกอย่างรอยแค่นี้เองเดี๋ยวมันก็หาย" "ไม่ได้ตั้งใจหรอ มึงดูสภาพตัวมึงเองดิ!? ขนาดกูเห็นยังรับไม่ได้เลย ตัวมึงเองมึงควรจะรู้ดีที่สุดนะ ว่ามันเป็นยังไง" มาร์คต้วนพูดพร้อมกับดันตัวแบมแบมเข้าหากระจก "..." แบมแบมยืนนิ่งฟังที่มาร์คพูด พลางก้มลงมองรอยฟกช้ำสีม่วงตามหน้าตา และรอยที่โผล่พ้นออกมาจากชุดนักเรียน 'ใช่.. ตัวเขาเองเขาย่อมรู้ดีที่สุดว่าตัวเองต้องเจอกับอะไรมาบ้าง ไม่ใช่แค่รอยฟกช้ำภายนอก แต่ยังมีรอยฟกช้ำภายในร่มผ้าทั้งรอยเก่าและรอยใหม่อยู่เต็มตัวไปหมด' "แบม... กูรู้ว่ามันสามารถเลี้ยงมึงได้ แต่การที่มันทำร้ายร่างกายมึงนั่นมันก็อีกเรื่อง ถ้ามันยังทำแบบนี้กับมึงอยู่มัน กูขอสั่งให้มึงเลิกก .." ยังไม่ทันที่มาร์คจะได้พูดจบแบมแบมก็พูดขักขึ้นมาก่อน "กูเลิกกันแล้ว..." "..."  "..." ".. ม มึงว่าไงนะ?" "กูเลิกกันแล้วมาร์ค" 'ใช่ผมเลิกกับทากะแล้วปกติผมกับทากะก็ทะเลาะกันบ่อยเป็นประจำ ทากะเป็นพนักงานเงินเดือนอ...